เชียงใหม่นาว! chiangmaiNOW!

เชียงใหม่นาว! chiangmaiNOW!

วันพฤหัสบดีที่ 7 เมษายน – วันเสาร์ที่ 18 มิถุนายน 2554
ณ ห้องนิทรรศการชั้น 9 หอศิลปวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร
เชียงใหม่ นาว! คือนิทรรศการศิลปะร่วมสมัย ที่คัดเลือกศิลปินนักวัฒนธรรมจากเมืองเชียงใหม่ จำนวน 13 ท่าน มาร่วมแสดงผลงานที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ระหว่างวันที่ 7 เมษายน 2554 – 18 มิถุนายน 2554
“ศิลปะ ร่วมสมัยมิใช่ศิลปะสำเร็จรูป ดาษดื่นหรือดองแช่ แต่คือการแสดงให้เห็นกระบวนการ ประสบการณ์ การแลกเปลี่ยน และ การทดลอง ที่จะสร้างความเป็นไปได้ใหม่ๆ ระหว่างผู้คนในสังคม ซึ่งแทรกอยู่ในทุกๆ ร่องรอยของชีวิตและสะท้อนสู่พรมแดนวัฒนธรรมของผู้คนร่วมสมัย ศิลปะร่วมสมัยเป็นส่วนหนึ่งในวิถีทางของวิถีชีวิต”
เมื่อ เรามองเข้าไปในเมืองอย่างเชียงใหม่ เราจะพบว่าสิ่งที่น่าสนใจมากที่สุด ที่ทำให้เชียงใหม่เป็นเมืองท่องเที่ยวทางศิลปวัฒนธรรมอันผสานมนต์เสน่ห์ คือผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั้นและกิจกรรมทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นที่นั้น
ตั้ง แต่ปีพ.ศ.2536 มีความพยายามของกลุ่มศิลปินหัวก้าวหน้า(นำโดยคุณอุทิศ อติมานะ) ที่ต้องการจะแสวงหาวิธีการแสดงออกทางศิลปะนอกเหนือข้อจำกัดต่างๆ ทั้งในเรื่องสถานที่การแสดงงานและรูปแบบผลงานศิลปะ เพื่อเชื่อมต่อช่องว่างระหว่างผู้คนในสังคมกับผลงานศิลปะ เป็นความพยายามนำศิลปะไปปฏิบัติการในพื้นที่สาธารณะ เป็นครั้งแรก
โครงการ ศิลปะสาธารณะเชียงใหม่จัดวางสังคม(1st ChiangMai Social Installation 1993) เกิดจากการรวมตัวของกลุ่มศิลปินหัวก้าวหน้าที่ประกาศให้ วัด สุสาน ถนน สะพาน บ้าน ตลาด ร้านค้า ฯลฯ ทุกๆที่สามารถเป็นพื้นที่ทางกิจกรรมศิลปะและวัฒนธรรมได้ แนวคิดการทำงานของโครงการเชียงใหม่จัดวางสังคมนี้ สะท้อนคำวิพากษ์ต่อแนวคิดปัจเจกนิยมของอาชีพศิลปิน ในขณะที่แนวคิดของโครงการนี้ทำให้เกิดการกัดเซาะหลักความเชื่อที่สำคัญใน ประเพณีการทำงานศิลปะซึ่งเป็นมรดกจากวัฒนธรรมสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ผ่าน“บัญญัติการจัดองค์ประกอบภายใต้หลักเอกภาพ”(Principles of Unity an Composition) ทั้งรูปแบบการปกครองโดยตรง และความเชื่อในการสร้างสรรค์งานศิลปะด้วย
วิธี คิดในโครงงานจัดวางสังคมถูกเรียกว่า“แนวคิดวัฒนธรรมนิยม”(Culturalism) ที่เห็นความสำคัญต่อการมีส่วนร่วมที่หลากหลายของคนในกลุ่มต่างๆในโครงสร้าง ที่ยืดหยุ่น และพร้อมที่จะปรับตัวได้(Organic Structure) ซึ่งบางครั้งเต็มไปด้วยความไร้ระเบียบ อันเป็นจุดเริ่มต้นของความเป็นไปได้ที่ยังไม่เกิดขึ้นนั่นเอง และจากจุดตัดของความหลากหลายนี้ ศิลปะจึงจะมีสาระที่เอื้อต่อชีวิต และต่อสังคม
โครงการ ศิลปะสาธารณะเชียงใหม่จัดวางสังคม ได้จัดการแสดงงานศิลปะตามพื้นที่สาธารณะบริเวณต่างๆของเมือง มีการแสดงความคิดที่หลากหลาย โดยมีการเชิญนักวิชาการ ศิลปิน และนักคิดสำคัญของไทยในขณะนั้นมาเสวนาถึง ความเป็นไปของการเมือง สังคม และวัฒนธรรม ทำให้โครงการนี้เป็นสัญลักษณ์ทางความคิดที่ก้าวหน้า และ แสดงถึงความพยายามของกลุ่มศิลปินในการขยายพื้นที่ความคิดทางศิลปะไม่ให้ จำกัดอยู่ในวงแคบ โครงการศิลปะสาธารณะเชียงใหม่จัดวางสังคม จึงเป็นหนึ่งในโครงการที่นำเสนอพื้นที่ทางความคิดเพื่อนิยามความหมายใหม่ทาง ศิลปะ และในฐานะสื่อเพื่อเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนในสังคมและศิลปะอย่าง ไม่แบ่งแยก
จาก การเกิดขึ้นของโครงการ “เชียงใหม่จัดวางสังคม” ได้กลายเป็นจุดสำคัญจุดหนึ่งที่ส่งอิทธิพลต่อความคิดของศิลปินและนัก วัฒนธรรมในรุ่นต่อๆมา ด้วยที่ตั้งและความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์และวัฒนธรรมที่ผสมผสาน เมืองเชียงใหม่จึงมีปัจจัยทั้งทางด้านสภาพแวดล้อมและสังคม ที่มีความสลับซับซ้อน เหมาะกับการเป็นฐานของกลุ่มองค์กรอิสระ ศิลปิน และนักวัฒนธรรม ทั้งที่เป็นทั้งคนท้องถิ่นหรือย้ายถิ่นฐานมาจากที่อื่น ซึ่งบุคคลเหล่านี้เลือกเมืองเชียงใหม่เป็นเป้าหมายในการสำรวจ วิจัย แก้ปัญหา ที่หลากหลายด้วยวิธีคิดที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างสรรค์พื้นที่เพื่อแสดงผลงานศิลปะโดยไม่พึ่งพาสถาบัน การประยุกต์ใช้สื่อนำเสนอรูปแบบของศิลปะและวัฒนธรรมเพื่อเชื่อมโยงกับผู้คน รวมถึงการสร้างวิถีชีวิตทางเลือกที่ตอบรับหรือสะท้อนความเป็นไปของสังคมด้วย วิสัยทัศน์ที่ก้าวหน้า สิ่งเหล่านี้เป็นต้นแบบ วิธีคิดของศิลปินนักวัฒนธรรมร่วมสมัยในเมืองเชียงใหม่ ณ ปัจจุบันซึ่งต้องเผชิญหน้า กับความท้าทายในเงื่อนไขหรือข้อจำกัดต่างๆ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
เชียงใหม่ นาว! เป็นนิทรรศการที่ต้องการแสดงให้เห็นกระบวนการ ประสบการณ์ กิจกรรม และ การทดลอง ทางศิลปวัฒนธรรม ซึ่งเกิดขึ้นจริง และ กำลังดำเนินอยู่ ด้วยการนำเสนอผลงานของนักกิจกรรมทางวัฒนธรรมในฐานะศิลปินร่วมสมัย
เชียงใหม่ นาว! เริ่มจากการเฝ้ามองสิ่งที่เป็นอยู่ ก่อนเติมเครื่องหมายคำถามต่อท้าย  “ศิลปะเชียงใหม่ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง? ไปถึงไหนแล้ว?”
“เรา สนใจสิ่งที่ดำเนินอยู่ สิ่งที่เป็นอยู่ ไม่ใช่สิ่งที่จบไปแล้วหรือสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และด้วยเหตุผลนี้เอง เราจึงใช้คำว่า “นาว!” ซึ่งมีความหมายเกี่ยวกับเวลา และ สภาวะร่วมสมัย” คำว่า “ปัจจุบันขณะ” หรือที่เราใช้ให้ฟังดูทันสมัยมากขึ้นว่า “นาว!” เป็นคำที่มีแรงกดดันอยู่ เพราะคำนี้เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา คำว่า “นาว!” อ้างถึงเวลาเพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น “นาว!” ตามด้วยเครื่องหมายอัศเจรีย์(!) แสดงปริวิตกต่อสถานการณ์ที่สังคมของเรากำลังเผชิญหน้าเราต้องการหยุด ตั้งหลัก เพื่อเรียนรู้ และทำความเข้าใจร่วมกัน
เชียงใหม่ นาว! ไม่ได้นำเสนอนิทรรศการโครงการทางวัฒนธรรมที่ดีที่สุด หรือ ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด แต่นำเสนอ กระบวนการของความพยายามสร้างสรรค์กิจกรรมทางวัฒนธรรมซึ่งสะท้อนปัญหาอุปสรรค ข้อบกพร่องทางความคิด ที่สลับซับซ้อนอันเนื่องมาจากผลทางเศรษฐกิจ สังคม การศึกษา รวมถึงเรื่องการเมือง ในพื้นที่ที่แตกต่างกัน
การ พยายามทำความเข้าใจเพื่อยอมรับ และตระหนักแน่นในความแตกต่างทางความคิดนั้น เป็นจุดเริ่มต้นและหมุดหมายสำคัญที่ทำให้สังคมของเราอยู่ร่วมกันได้อย่าง ผสานสุข
อังกฤษ อัจฉริยโสภณ
22 มกราคม 2554
รายชื่อศิลปินนักวัฒนธรรมที่เข้าร่วมนิทรรศการ ประกอบไปด้วย
-ชมรมชมรมจักรยานวันอาทิตย์เชียงใหม่
-บริษัทย้อนแยงสุนทรียะและสหาย
-สตูดิโอ มาลาเต
-คุณบดินทร์ เทพรัตน์
-คุณอุดม แต้พานิช
-มูลนิธิที่นา
-คำเปิง
-พิพิธภัณฑ์จิตวิญญาณร่วมสมัยแห่งศตวรรษที่ 31
-พันพรรณ ศูนย์การเรียนรู้เพื่อการพึ่งตนเองและศูนย์เมล็ดพันธ์
-ชมรมอนุรักษ์นกและธรรมชาติล้านนา
-ร้านเล่า
-คุณจุลพร นันทพานิช
-แรบบิทฮู๊ด สตูดิโอ

 



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s